Ruggelings in het gras, slierende wolken trekken hoog over, ik denk, daar vliegt een beeld. Marjan dicht daar bij:

Wolkenridder
Hij mag dan hard geharnast zijn,
uitgebot, gebeiteld en geschaafd
tot ronde ridder, een stoere strijder
die vriend en vijand op afstand houdt,
van binnen lijkt hij het lichte,
levensluchtige, het vluchtige van
een lamzachte adem te beschermen
in de holte van zijn houten hart.
Er is geen regel, geen weten, geen wolk
waarin staat geschreven waarom
deze woorden de stilte van het kijken
doorbreken. Er is alleen een vorm.

Juli 2025©Marjan Leunissen