Zuid Franse invloeden, vervolg

eikenhout en acryl voetstuk ‘Pierre Poujol’ ca 100 cm hoog.

Augustus 2022

In vervolg op mijn vorige bericht nu nog een paar beelden die hier de afgelopen weken zijn ontstaan. Lopende door de bossen en over de heuvels begint het maken van een beeld met het vinden van een grondvorm. Ik zie een tak, een stuk hout, een stronk en door lichtspel van het bladerdek en wisselende wolkenluchten zie ik een mogelijke uitwerking.

eikenhout en acrylverf, voetstuk ‘Pierre Poujol’ hoogte ca 60 cm.

 

 

 

Werken in oud hout betekent weghalen en andere wegen inslaan dan wat je in eerste instantie denkt te gaan maken, maar dat is nu juist het creatieve proces. Uit de georganiseerde chaos ontstaat dan de grondvorm die ik dan met kleur uitwerk tot ook een voor mij verrassend  resultaat.

 

eikenhout en acrylverf voetstuk ‘Pierre Poujol’ hoogte ca 40 cm.

Nog steeds vind ik dat de middeleeuwse beeldsnijder en beeldhouwer te weinig eer krijgt voor het scheppende werk,  de vergulder en schilder van zijn beelden kregen meer waardering en een hogere vergoeding. Ik geef toe dat het kleurrijk voltooien van een werkstuk een meerwaarde heeft, maar zonder het beeld eronder is er toch niets, of hooguit een 2 dimensionaal object,
Deze “middeleeuwse” beelden zoude in in de 19e eeuw ongetwijfeld ook in loogbad  ontkleurd worden.

nieuw beeld

Juni 2022

In alle drukte rondom de verkoop van ons huis, met atelier en galerie en die prachtige tuin heb ik juist tijd gemaakt, en gebruikt om een nieuw beeld te maken,  het hout van een johannesbroodboom, mooi hard donkerbruin hout. Ernstig aangetast door rot en vol met houtworm. ik heb de rotte plekken uitgestoken en zo ben ik door het hout zelf geleid tot de vormgeving. Daarna heb ik met anti-houtworm vloeistof de vorm goed doordrenkt en na grondig drogen afgewerkt met bijenwas.

 

wachten op…..

Maart 2021

Ja, wachten op inspiratie? Nee, zo erg is het niet, in mijn hoofd ben ik veel bezig met beeldhouwen, soms zelfs zo dat ik het beeld niet meer wil maken. Om daadwerkelijk de beitels weer te laten stuiteren over het hout heb ik wel werkruimte nodig, en dat heeft lang moeten wachten.

Nu is het zover en uit een vorig jaar gevelde kastanjeboom maak ik nu een nieuw beeld. Ik begon heel veilig met verwijderen van de bast, en daarna zoeken met de beitels naar vormmogelijkheden. Geleidelijk aan ontstaat een beeld dat ik al eerder maakte en dat jaren in de tuin heeft gestaan, totdat het bij het verplaatsen uit elkaar viel door de molm. Ik wist niet dat dit beeld in dit stuk hout stak, maar de uitdaging is heerlijk, en ik maak er een nieuw en krachtiger beeld van, met meer vorm, meer diepte en meer expressie. Hier alvast een paar foto’s, als het af is, hoewel komt het wel ooit af?, dan laat ik et eindresultaat zien.

Exposeren?

Al lange tijd heb ik niet meer geëxposeerd, het voelt voor mij als “much a do about nothing”

Van hier naar Budapest bijvoorbeeld is het een dag werk om de beelden te vervoeren, en in een bovenzaal van een expositie ruimte te zetten. Als het er eenmaal staat en het publiek loopt rond dan vind ik het wel ok, maar al die rompslomp, nee, liever niet.

In augustus exposeer ik 1 beeld in Den Haag in de de Beeldhouwwinkel, en dan is het voorlopig wel klaar. Ik ben vel meer in mijn schik als er iemand mijn galerie binnenloopt en met volle interesse naar mijn beelden kijkt,

Maar om toch een soort van expositie te geven laat ik hieronder het overzicht van mijn collectie zien, in totaal nu 75 beelden, waarvan de prijs varieert van 35 tot 14000 €. Uit deze collectie zijn nu  27 objecten weg, verkocht, uitgeleend of geschonken.

 

 

3 Pécs, Müvelédézi ház, 2015 Ruimte en licht

Wout Koppers woont en werkt sinds 2011 een groot deel van het jaar als beeldhouwer in Hongarije. Zijn werk kenmerkt zich door een speelse benadering van het materiaal, met aandacht voor het verrassende detail. Hij maakt de keuze voor zijn onderwerpen vanuit kunsthistorische basis, vanuit de waarneming van zijn omgeving, vanuit mythologie en vanuit religie. Zowel op abstract als concreet niveau, soms heel intiem klein zoals in Annunciatie en soms groot zoals Aurora. In zijn serie Handen is zijn vrije benadering van het onderwerp goed zichtbaar. De acacia-stokken die in Zuid-Hongarije voor de wijnbouw worden gebruikt als steun voor de druiven krijgen door zijn aanpak een nieuw leven. In deze expositie staan beelden in hout, steen en brons. De kunstenaar aan het woord: “Ik ben afgestudeerd in 1977 en gaf 34 jaar les als docent in kunstvakken in het voortgezet onderwijs. In 1998 ben ik als kunsthistoricus afgestudeerd aan de Universiteit Utrecht. Verbeelding maakt het onzichtbare zichtbaar, creativiteit ontwikkelt de verbeelding. Ik zie verbeelding als de kracht om op creatieve wijze vorm te geven aan wat ik zie, denk en voel. Daarbij probeer ik het zichtbare en het onzichtbare tijdloos te maken. Vanuit het ruwe basismateriaal en mijn eerste aanzet kristalliseert de vormgeving uit en in interactie met het materiaal ontstaat de goed uitgebalanceerde eindvorm. Iedereen kijkt door een gekleurd glas naar de werkelijkheid en reacties van mijn publiek dragen bij aan de verdere ontwikkeling van mijn verbeelding. www.wout-koppers.eu